Wełna zewnętrzna

Wełna mineralna to zbiorcza nazwa dwóch odmian tego materiału – wełny szklanej i wełny skalnej. Wełnę szklaną produkuje się z drobno potłuczonego i przetopionego szkła oraz dodatków (piasek, wapno i sód). Płynne szkło jest rozciągane na cienkie włókna, które są później są sklejane za pomocą lepiszcza. Wełna skalna to materiał o bardzo podobnych właściwościach, do którego produkcji wykorzystuje się bazalt lub krzemionkę.

Zalety wełny mineralnej

Zarówno wełna skalna, jak i szklana to doskonałe materiały do izolacji fasad budynków, dachów oraz innych powierzchni chroniących budynek przed utratą ciepła. Wpływają na to przede wszystkim ich właściwości termoizolacyjne. Współczynnik przewodzenia ciepła wełny mineralnej (λ – lambda) waha się od 0,030–0,038 W/mK w zależności od jakości danej wełny. To właściwości zbliżone do styropianu XPS (styrodur) oraz lepsze od styropianu EPS. Ważnym parametrem jest także współczynnik przenikalności cieplnej U – im jest on mniejszy, tym lepsze właściwości termoizolacyjne ma materiał. Do innych zalet wełny mineralnej należą:

• bardzo dobra izolacyjność akustyczna,
• odporność na ogień,
• odporność na rozwój pleśni i grzybów,
• paroprzepuszczalność.

Zastosowanie wełny mineralnej do zewnętrznej izolacji

W związku doskonałymi parametrami wełna mineralna to bardzo dobry materiał do izolacji zewnętrznych części budynku. Wymaga ona jednak wykonania odpowiedniej warstwy zewnętrznej, która uchroni termoizolację przed szkodliwymi czynnikami atmosferycznymi.

• Ocieplanie elewacji – wełna mineralna może być stosowna w przypadku ocieplania m.in. ścian dwuwarstwowych, trójwarstwowych i szkieletowych. Można używać jej do ocieplania nowych budynków, jak i do termomodernizacji już istniejących. Do ociepleń ścian zewnętrznych najlepiej wybrać twarde płyty o zwiększonej gęstości. Grubość płyt może wahać się od 10 do 20 cm w zależności od uwarunkowań danego budynku oraz innych zastosowanych materiałów budowlanych.

• Fasady wentylowane – płyty z wełny skalnej lub szklanej mogą być także używane do tworzenia tzw. fasad wentylowanych. To typ fasady budynku, w którym warstwa termoizolacji oddzielona jest od warstwy zewnętrznej poprzez szczelinę powietrzną. Wilgoć jest odparowywana i skraplana wewnątrz szczeliny, dzięki czemu nie przedostaje się do głębszych warstw ścian. W zimne pory roku ściany wentylowane chronią dom przed zawilgoceniem, a latem przed przegrzaniem. Do ścian wentylowanych zaleca się stosowanie płyt z wełny mineralnej, które są pokryte dodatkowo okładziną z czarnego welonu szklanego.

• Dachy płaskie – do izolacji płaskich dachów (stropodachów niewentylowanych) należy zastosować wełnę o zwiększonej odporności mechanicznej, która umożliwi np. poruszanie się po powierzchni dachu (np. w przypadku awarii). Możliwe jest zastosowanie jednej, grubej warstwy z wełny lub ułożenie dwóch warstw, z których wierzchnią warstwę stworzą cieńsze, twarde płyty o mniejszej izolacyjności cieplnej, a dolną grubsze płyty (np. 20 cm), które mają lepsze parametry cieplne. Ważne, aby stropodach miał odpowiedni spadek (2 lub 3%). Na rynku dostępne są także tzw. płyty dwugęstościowe, które należy układać twardą stroną na zewnątrz.

• Dachy skośne – w przypadku dachów skośnych wełną mineralną wypełnia się przestrzenie między krokwiami. Najczęściej zaleca się wówczas stosowanie mat z wełny mineralnej, które łatwo rozwinąć i dopasować do nieregularnych przestrzeni niż sztywniejsze płyty. Wełna sprzedawana w rolkach jest skompresowana, dlatego przed montażem trzeba rozwinąć matę i poczekać aż wróci ona do pierwotnego kształtu pod wpływem powietrza.

• Podłogi na gruncie – w przypadku ocieplania wełną mineralną podłogi na gruncie należy pamiętać o odpowiednim zabezpieczeniu warstwy termoizolacji przed wilgocią (szczególnie w przypadku wysokiego poziomu wód gruntowych na posesji).

• Garaże, piwnice, pomieszczenia techniczne i gospodarcze – to części budynków, które najczęściej nie są ogrzewane, ale stanowią część budynku i także powodują utratę cennego ciepła, ponieważ graniczą z pomieszczeniami ocieplonymi. Aby uchronić cały budynek przed utratą ciepła w ten sposób, warto dodatkowo zabezpieczyć wełną mineralną przegrody pomiędzy pomieszczeniami ogrzewanymi i nieogrzewanymi.

Bezpieczeństwo pracy podczas montażu wełny mineralnej

Wełna mineralna to stosunkowo miękki materiał, który można swobodnie przecinać za pomocą noża lub brzeszczotu (lub specjalnego urządzenia do cięcia wełny mineralnej). Ze względu na włóknistą strukturę, materiał ten podczas obróbki wytwarza pył. Może on działać drażniąco na skórę, oczy oraz drogi oddechowe (uczucie podrażnienia skóry może być często zjawiskiem subiektywnym). Z tego względu podczas pracy z wełną mineralną zawsze należy odpowiednio się zabezpieczyć. Zalecana jest praca w odzieży ochronnej, rękawiczkach, specjalnej maseczce oraz okularach ochronnych. Ważne jest także, aby po skończonej pracy i zdjęciu odzieży, dokładnie się umyć. Poza montażem, podczas którego trzeba zachować podstawowe środki ostrożności, wełna mineralna skalna i szklana to materiał całkowicie bezpieczny dla domowników i środowiska.